|
Door: Ken Timmerman
Het Amerikaanse leger gaf geen gehoor aan diverse directe waarschuwingen dat majoor Nidal Malik Hasan over zijn massamoord aan het nadenken was toen hij te weten kwam dat hij naar Afghanistan zou worden gestuurd maar negeerde ze vanwege politieke correctheid, vertelde een Australische geleerde van de islam Newsmax in Washington DC recentelijk.
“Op een zeker moment, legde iemand majoor Hasan uit dat hij de plicht had om Amerikanen te bevechten en dat als hij dat niet deed, hij naar de hel zou gaan,” zegt Dr. Mark Durie, die diverse boeken over islamitische ideologie geschreven heeft. Zijn laatste boek is: “The Third Choice: Islam, Dhimmitude and Freedom.”
Hasan hield 18 maanden voor het bloedbad in Fort Hood een presentatie aan collega’s in het leger. Hij waarschuwde hen dat moslimsoldaten gedwongen werden door de leer van de Koran om zich tegen het Amerikaanse leger te keren als zij gedwongen worden om tegen medemoslims te strijden.
“Een publiek debat is nodig of… een islamitisch wereldbeeld in conflict kan zijn met loyaliteit” aan de VS of een ander niet-moslimland, zegt Durie. “Dit debat moet gevoerd worden zonder dat het door politieke correctheid gecensureerd wordt.”
Niettemin kende het 86-pagina-dikke Pentagonrapport over het bloedbad van Ford Hood, afgelopen week vrijgegeven, niet de woorden “islam,” “moslim” of “jihad,” en noemt het Hasans daden het product van “zelf-radicalisatie.”
Uitgedaagd op de persconferentie waar hij zijn bevindingen afgelopen week presenteerde, wees de hoofdauteur van het rapport, voormalig legerchef Togo West, Hasans islamitisch geloof af als een oorzaak van zijn moorddadige dolheid.
“Veronderstel dat het een christelijk-geïnspireerde fundamentalist was,” zei West. “Onze zorg zit niet bij de religie. Het zit bij het potentiële gevolg op het vermogen van onze soldaten om hun werk te doen.
Voor Durie zijn dergelijke standpunten misleidend, omdat zij geen rekening houden met de leiding die moslimautoriteiten aan hun geloofsgenoten over de wereld geven over hoe zij met het Westen moeten leven en omgaan.
Durie citeerde uitspraken door enkele van ’s werelds meest gerespecteerde islamitische juristen over het onderwerp van “verdeelde loyaliteiten” die Hasan uiteindelijk dreven tot de moordpartij.
“Hun uitspraken veronderstellen dat naturalisatie in een niet-moslimnatie, zonder juiste rechtvaardiging, onaanvaardbaar is,” zegt hij. Eén voorwaarde voor het aanvaardbaar maken van naturalisatie was dat de moslim niet de zaak van hun aangenomen natie boven die van de islam streeft te bevorderen door bijvoorbeeld tegen medemoslims te vechten.”
Uitspraken die moslims oproepen om assimilatie in niet-moslimse maatschappijen te verwerpen worden niet uitgevaardigd door geestelijken die het Westen radicaal zou noemen, maar door hoofdstroom moslimautoriteiten die tegenwoordig de regering van de VS adviseren op zaken als financiering volgens de sharia, zegt Durie.
“Majoor Hasan legde, door hoofdstuk en vers te citeren, de geloofsovertuigingen uit die kunnen leiden dat iemand van de Amerikaanse strijdkrachten zijn medesoldaten gaat aanvallen. Hij citeerde voorbeelden waar dat eerder plaatsgevonden had.”
Durie zegt dat moslimgeleerden en belangengroepen in het Westen betrokken zijn in een massale campagne om de ware natuur en doelen van de islam te vermommen. Zij liegen over de ware inhoud van de moslim geschriften, beweren dat sleutelcitaten pro geweld verkeerd vertaald zijn, en brengen valse beschuldigingen naar voren van discriminatie die in werkelijkheid geen basis hebben.
Hij wees op het geweld dat in de moslimwereld uitbarstte toen paus Benedictus XVI een publieke verwijzing maakte tijdens een toespraak in Regensburg naar de historische praktijk van de islam om het geloof met gewelddadige jihad te verspreiden.
De grootmoefti van Saoedi-Arabië, sjeik Abd’al-Aziz al-Sheikj, vaardigde een persbericht uit om de bewering van de paus te weerleggen door tegen te spreken dat het zwaard enkel “het laatste middel” was dat niet-moslims aangeboden werd die weigerden om te bekeren of zich te onderwerpen aan de legers van de islam.
Terwijl moslims verwachten te worden toegestaan om zonder beperkingen te leven in niet-moslimse maatschappijen, “accepteert de islamitische leer geen wederkerigheid” wanneer het niet-moslims betreft die onder de islam leven.
“Vanuit het islamitisch perspectief wordt van niet-moslims verwacht om twee psychologische karakteristieken te tonen als onderdeel van hun overgave. Eén is een besef van dankbaarheid aan de islamitische gemeenschap voor het sparen van hun levens. De ander is een besef van hun eigen minderwaardigheid.”
Durie zegt dat hij beide ten toongesteld ziet in de daden en toespraken van president Obama, in het bijzonder in zijn regelmatige verwijzingen naar de “schuld” die de VS de moslimwereld verschuldigd is.
“Het belangrijke ding over wat president Obama zegt is niet of het een feitelijk juist is of niet, maar de behoefte om dank te uiten als een middel om de moslimwereld te betrekken.” Dit is het antwoord vereist van de “dhimmi,” ofwel de onderdanige mensen die leven onder de moslimheerschappij, argumenteert Durie.
Velen in het Westen vragen zich of de islam een Protestantsachtige “reformatie” kan ondergaan en meer Westersgeoriënteerd en minder gewelddadig kan worden. De Amerikaanse regering heeft sinds 11 september miljoenen dollars besteedt om “gematigde” moslimdenkers en instellingen te kweken.
Durie denkt dat dit verspilde moeite is. “Reformatie in de islam gebeurt al en al-Qaida is het product hiervan,” zegt hij.
De Koran roept op tot “bijna onbegrensde oorlog tegen ongelovigen,” schrijft Durie in “The Third Choice,” en hij citeert het hoofdstuk en vers van de islamitische tekst. “Het is een triest feit dat opruiingen tegen niet-moslims, en in het bijzonder tegen volgelingen van bijbelse godsdiensten, een integraal onderdeel is van de islam, wat ingebakken is in de Koran en de Soenna,” de gezaghebbende teksten van moslims.
Het kernconcept dat het Westen moet begrijpen is “fitna,” een Arabisch woord dat “beproeving, vervolging of verleiding” betekent en gebruikt wordt in islamitische teksten om inspanningen van niet-moslims te beschrijven om de verspreiding van de islam te remmen.
Nederlands parlementariër Geert Wilders staat momenteel terecht voor “haatzaaien,” omdat hij in zijn 18-minuten-durende film “Fitna” citaten uit de Koran en van prominente moslimgeleerden naast beelden van islamitische terreuraanvallen zette.
Zie het oorspronkelijke artikel: Political Correctness Kills, Says Islam Expert
|